Nonpolipar is de niet politieke partij, kortweg de npp. Nonpolipar doet niet aan politiek, maar wil de politiek wel veranderen. De beweging staat open voor iedereen en is dan ook per definitie democratisch. De npp heeft geen organisatie, waarmee banden met politieke organisaties zijn uitgesloten; nonpolipar is onafhankelijk. Belangrijkste reden van bestaan is bezorgdheid. De aardse samenleving lijkt te kraken in haar voegen, net als de politiek die daar iets aan zou moeten doen. Nonpolipar wil daarom een handje helpen. Politiek bedrijven is voor een groot deel strijd voeren om de macht. Gelijk krijgen lijkt vaak belangrijker dan gelijk hebben. Tegenover 'strijden' zet nonpolipar 'delen'.  Delen is het eerste en enige basisbeginsel van nonpolipar.

Naast nonpolipar als niet politieke partij, is de niet politieke persoon denkbaar: de nonpoliper. Daaraan geeft deze website ook aandacht. Een nonpoliper verkiest delen boven strijden. Elke nonpoliper geeft aan de npp twee extra handen en voeten om werk te verzetten. Deze website wil, naast de theorie van nonpolipar, ook de praktische uitvoering door een nonpoliper onderzoeken. De npp is binnen deze site goed bereikbaar via de hoofdingang HOME. Maar voor de nonpoliper die hier als proefkonijn dient, kan beter de praktijkdeur van deze website worden opgezocht. 

 

In woord en beeld

Op dit moment is een miniposter als deze voor nonpolipar veel belangrijker dan een logo.  Op de poster staat waar het volgens de npp om gaat.  Niet vechten met elkaar, maar delen met elkaar. Als beginsel lijkt het een heel simpele open deur. Maar de dagelijkse praktijk bewijst het tegendeel. Bijna niets lijkt moeilijker dan consequent invulling te geven aan dit simpele principe. Desalniettemin gaat nonpolipar proberen om hier enkele steentjes aan bij te dragen. Niet om te gooien, maar om te bouwen.

Als menselijke beschaving vermoeden we het bestaan van andere beschavingen in het universum. Maar waar zijn ze dan? Die vraag is een teken van menselijk ongeduld. Want laten we eerlijk zijn; we hebben natuurlijk nog maar pas de ruimte buiten de aarde betreden. Dit vraagt niet om ongeduld, maar om geduld en om een heel lange adem. 

Maar hebben we die lange adem? Of zijn we op de schaal van de kosmos niet meer dan een eendagsvlieg? De mensenmaatschappij lijkt op hol geslagen. De ene na de andere crisis vliegt ons om de oren. We spelen met kerncentrales en zwaaien met kernwapens. Is dat misschien het antwoord op de vraag: Waar zijn ze dan? Is intelligent leven behalve slim, ook vluchtig? Misschien zal onze grootste prestatie zijn dat wij daarvoor het bewijs gaan leveren.